View Article

28

Topy Moerkoert, dochter van erevoorzitter Piersma, vertelt

‘Het rondje van Piersma’ wordt als eerbetoon aan vrijgevige erevoorzitter Arend Piersma nog altijd gebruikt om het laatste rondje aan de bar aan te duiden. Na tot begin jaren dertig in de vorige eeuw in het eerste elftal te hebben gespeeld, was Arend Piersma van 1936 tot 1947 en in 1952/ 1953 voorzitter van Olympia. Gisteren waren we op bezoek bij zijn nu negenentachtigjarige dochter Topy Moerkoert-Piersma. Een aantal maanden terug belde ze de club. Ze had nog oude stukken thuis liggen. Als we interesse hadden, waren we welkom om het te komen ophalen.

 

Langs een landelijke weg in Wijk bij Duurstede ligt een bult. Daar slaan we af om even later te arriveren in een Nederlandse cottage met een bloementuin, weide met een pony en zicht op uitgestrekt groen land. Topy en haar echtgenoot zijn hier in de jaren vijftig als pioniers een rozenbottelkwekerij begonnen. Zij leverden de bottels voor Zwaardemaker voor het siroopmerk Karvan Cevitam.

We worden hartelijk ontvangen door Topy. Lopen gaat door ziekte moeizaam, maar ze is uiterst scherp van geest. De tv staat aan. “Ik volg het debat over Groningen.” Ik: “Oké”. Zij “Nee dat is helemaal niet oké. Maar het kan nu wel uit.”

Oorlogstijd

Ons telefoontje die morgen, dat we in de buurt zouden zijn, of het uitkwam als we langs zouden komen, had haar direct terug gebracht naar toen. Toen is de oorlogstijd, waarin haar vader voorzitter van Olympia was. Hij was leraar op de Ambachtschool. ‘Een beroep waarin je werd geacht goed de club te kunnen leiden.’ Ze herinnert zich nog goed dat bezetters het veld vorderden om er zelf te kunnen sporten. Ook haar school, de HBS aan de Martenssingel werd gevorderd. Evenals het huis van hun buren aan de Krugerlaan. Het echtpaar, kinderloos maar met heel veel konijnen herinnert ze zich, stond op straat.`Toen nam je mensen gewoon op in huis. Onze zolder werd verbouwd tot hun appartement. Ze aten met ons mee.’ In de Krugerlaan viel in 1944 vlak bij hun huis een bom van de geallieerden. Bedoeld om het station als belangrijk vervoersknooppunt voor de Duitsers te vernietigen. Ook dat heeft diepe indruk gemaakt. Bij Olympia werd alles van hout meegenomen om op te stoken. Alleen de houten tribune hebben ze kunnen behouden. 

‘Vader herkende op school altijd verborgen talenten. Die kwamen dan naar ons huis. Wij werden op het potje gezet. Hij gaf dan in de rookkamer extra lessen in taal en wiskunde.” Olympianen Hans van Zutphen en Peter Lugthart hebben (op de avondschool) nog bij hem in de klas gezeten.

Ze herinnert zich ook nog de ballotage. Je kon niet zo maar lid worden bij Olympia. Redactie: In De Olympiaan, het officiële orgaan van de Olympia, dat tweewekelijks verscheen, stonden aankondigen als: ‘aangehouden voor ballotage; voorgesteld als lid en aangenomen als lid’ met naam en adres.

Schouwspel ter gelegenheid van 60-jarig bestaan Olympia

Als het oude fotoboek, dat wij hebben meegenomen, open gaat, komen nog veel meer herinneringen boven. De revue ’t Gaat Goed Ter Gouw voor het 60-jarig bestaan van de club op 1 juni 1946 in de Schouwburg in Gouda. “Daar deed ik aan mee. Oh Mijn Holland, wat hou ik van jou, dat was zo mooi.” Topy heeft jaren met haar man als cabaretiers opgetreden. Een prachtige foto hangt aan de slaapkamerwand. Ze herinnert zich Jeanne Binnendijk, vrouw van Jaap Bak, Ben van Wingerden (van MVZ (voorloper van de Goudse, die Olymoia sponsorde) en Bob de Graaf (jaren actief bij De Speeldoos) als belangrijke dragers van de revue. Ook wijlen Hans de Koning, Olympiaan en prof voetballer, speelde mee. “De prachtige decors waren van Wim Hoogervorst. Wat een vakman was hij.” “Oh en dat is Ans Willer, was de mooie dochter van Willer uit de jubileumcommissie.” (red.: moeder van oud eerste elftal speler Erik van Zijst)

Bestuur Olympia in de Kunstmin bij het 50-jarig bestaan. Voorzitter Piersma zittend in het midden. 

Sport

Topy was zelf ook heel sportief. Ze speelde tennis bij T.I.O.D. en hockey bij Kampong (in Gouda was toen nog geen hockey), waar ze haar man leerde kennen, die ook in de paardensport actief was. “Bij ons huwelijk in 1952 op het Goudse stadhuis stonden de tennissers rondom de trappen en ruiters vormden een lange haag.” “Ik denk dat het belangrijk is dat als je met een echte sportliefhebber trouwt, je zelf ook iets met sport moet hebben. Is zo belangrijk aspect in je leven.” Haar man met wie ze alles deelde, mist ze enorm. Op 57-jarige leeftijd werd ze al weduwe toen hij omkwam na een val van zijn paard.

Activiste?

Minder mobiel, maar nog altijd zeer actief. “Ja het verhaal van Groningen; openbaar belang gaat voor het privé belang. Wij wonen hier op opgebrachte grond. Grond toen het Amsterdam Rijnkanaal werd uitgegraven. Toen het kanaal verbreed werd, begon ons huis te bewegen met veel schade. Je moet de grond niet verstoren.” Ze komt momenteel in actie tegen de plaatsing van windturbines in de buurt. Heeft bezwaar ingediend tegen het ontwerpbesluit. “Ja, weet je dat bij defensie dergelijke turbines niet geplaatst mogen worden vanwege de mogelijke verstoring van de radar? Dat kan hier toch ook niet met de radar voor de Prinses Irenesluizen? (red.: op een steenworp afstand van Topy’s huis)”.

Terug naar Olympia: een heel mooie tijd in haar leven. “Toen was een vereniging zo belangrijk. Dat is niet meer zo. Men komt en gaat, het is veel minder “onze” club waar mensen zich langdurig voor in willen zetten.” Zelf komt ze nog bij Kampong. Familielid Jonas de Geus heeft pas een prof contract getekend. 

Ondertussen komt de hulp van Buurtzorg binnen. Zorg, die ze enorm prijst. Niet alleen worden haar wonden behandeld, maar ze kookt ook een hapje en heeft tijd voor een praatje. Heeft ze Hugo de Jonge “lijkt me wel een goeie met z’n cabaretschoenen” over geschreven om als voorbeeld voor zorg te promoten. Eerder schreef ze Herman Wijffels aan omdat ze het volkkomen onterecht vond dat een buurtgenoot geen financiële steun kreeg voor zijn project rond legionella van de Rabobank. "Wijffels belde me terug vanuit Washington. Ze waren natuurlijk bang dat ik de krant er bij ging halen."

We nemen afscheid. De zorgverlener loopt mee. Trots op haar cliënte. “Ik heb haar nog een keer naar de burgemeester gereden. Had ze een afspraak mee over een zaak waar ze in actie voor kwam. Die zei, “Mevrouw Moerkoert, ik heb 5 minuten voor je.” Haalde ze toch een eierwekker uit haar zak en zette die op 5!”

We hopen Topy Moerkoert-Piersma nog een keer bij Olympia te kunnen ontvangen. Voor nu heel erg bedankt voor de mooie verhalen, de gulle lach en scherpe humor. We zijn ook een handgeschreven speech voor het 50-jarig bestaan en programmaboekjes rijker. 

Wilma Neefjes

Topy is (aan het einde) te zien in het tv programma Binnenste Buiten: Tv uitzending oktober 2018



Afbeeldingen

  • Topy Moerkoert, dochter van erevoorzitter Piersma, vertelt
  • Topy Moerkoert, dochter van erevoorzitter Piersma, vertelt
  • Topy Moerkoert, dochter van erevoorzitter Piersma, vertelt
  • Topy Moerkoert, dochter van erevoorzitter Piersma, vertelt
  • Topy Moerkoert, dochter van erevoorzitter Piersma, vertelt
  • Topy Moerkoert, dochter van erevoorzitter Piersma, vertelt


Plaats reactie

Only registered users may post comments.