View Article

03

Vrijwilligers Henny en Sjaan van Os - een interview

Henny en Sjaan van Os – een familie in wiens leven sportverenigingen een grote rol hebben gespeeld. En nu nog. Henny kreeg in 2017 van Olympia de eretitel “lid van verdienste” en in 2018 de sport-vrijwilligerspenning van de Verenging Goudse Sportorganisaties (VGSO). In februari 2020 spreek ik met Henny en Sjaan af voor een interview. Tijdens het gesprek sluit zoon Frank, die langs komt voor een bliksembezoek, aan. 

Henny en Sjaan zijn ruim een jaar geleden verhuisd naar de Savelberghof. Bij binnenkomst valt mijn oog direct op de vele foto’s op het dressoir. Foto’s van hun drie kinderen, hun partners en ondertussen 9 kleinkinderen waarvan 3 “cadeau-kleinkinderen”.

Jeugd

Henny is geboren in de Eerste Hieronymus Van Alphenstraat in de Kadebuurt. Hij woonde daar tot zijn trouwen met Sjaan. Dagelijks voetbalde Henny met buurtkinderen op het veldje voor hun school aan de Eerste Kade. Daar waar nu een kunstgrasveld is aangelegd. “We zijn in het Goudse stratentoernooi kampioen geworden!” De meeste vriendjes gingen voetballen bij Olympia. Maar als kind van katholieke huize ging je toentertijd naar SV Donk. Zo ook Henny.

Wat hij zich vanuit zijn jeugd nog goed kan herinneren? Dat hij door het ijs van de sloot langs de spoorbaan zakte. “Ik gaf een trap tegen een bonk ijs. En ja, daar ging ik.” “Als je iemand uit de sloot redde, kreeg je een bon voor een chocoladeletter. Die kon je ophalen in een kruidenierswinkeltje in de Agatha Dekenstraat.”

Werk

Henny leerde Sjaan in 1960 kennen. Sjaan: “Ik heb hem nooit zien voetballen.” Henny begon zijn werkende leven als stroopwafelbakker in Achter de Vismarkt. Niet lang daarna stapte hij over naar de horeca in de trein. In de wagon-lits van de zonexpres naar Nice in Zuid Frankrijk. Hij weet het nog goed, de trein vertrok altijd om 16.00 uur. Samen met Sjaan heeft hij zo’n zeven jaar een stomerij gerund in de Korte Groenendaal. Maar het grootste deel van zijn leven, zo’n 32 jaar, was hij vrachtwagenchauffeur bij Compaxo.

Olympia

Zoon Frank ging op zijn zesde jaar bij Olympia voetballen. Zo kwam Henny bij Olympia terecht. Henny assisteerde jeugdtrainers zoals René van de Zwet en Dick Vleggeert. Een andere vrijwilligerstaak gedurende zo’n 20 jaar was het trekken van lijnen op de velden. Tot het hem te zwaar werd.

Keurmeester velden

Maar Henny is vooral bekend geworden als keurmeester van de velden. Zaterdagochtend als eerste bij de club. De zon moest soms nog opgaan. Een enkele keer al op de vrijdag om tijdig iedereen, die op pad zou gaan voor het vroege ochtendprogramma, te kunnen waarschuwen. Maar ook doordeweeks als er een wedstrijd gespeeld moest worden; er was regelmatig een inhaalprogramma vanwege eerdere afkeuringen.

De Olympia kronieken staan er bol van en menig tegenstander beklaagde zich erover: de slechte kwaliteit van de velden. Als het eerste thuis speelde op zondag en het had flink geregend, tja dan was het duimen geblazen of er op zaterdag op alle velden door de jeugd gespeeld kon worden. Overigens van “het sparen van het hoofdveld voor de zondag” was de laatste jaren geen sprake, voor zover dat voor die tijd wel het geval was. Er vonden soms zelfs later op de competitiedag herkeuringen plaats om zoveel mogelijk wedstrijden door te kunnen laten gaan.

We kunnen dit seizoen met voor het eerst twee kunstgrasvelden de luxe ervaren dat ondanks de vele regen, nauwelijks nog afgelast wordt en alle trainingen door kunnen gaan. Voor de voetballer pur sang gaat niets boven een strakke natuurgrasmat. Daarbij is de huurprijs voor een kunstgrasveld ook aanzienlijk hoger. Maar die strakke natuurgrasmat, die was er zelden. Door het intensieve gebruik door een bloeiende vereniging met nu ruim 900 leden en overdag schoolsport is kunstgras (met milieuvriendelijke infill) de beste optie.

Tot zijn zeventigste jaar, zo’n 35 jaar, keurde Henny niet alleen de velden van Olympia, maar alle Goudse voetbalvelden. Hij kreeg een feestelijk afscheid aangeboden door de KNVB in Madurodam. Consul Meindert de Joode vroeg hem daarna of hij het keuren bij Olympia voor hem wilde doen. “Natuurlijk deed ik dat. Heel leuk om te doen. Ook omdat je kunt dwarsliggen, ze moeten naar je luisteren. Geintje… Maar als het dubieus was, haalde ik altijd Meindert er bij om discussies te voorkomen.”

Scheidsrechters en wedstrijdsecretariaat

Na het keuren bleef Henny vaak hangen voor een gezellig praatje. Hij kende vrijwel iedere KNVB scheidsrechter en vele clubs in de omgeving. Dat zat zo. Dochters Carla en Esther speelden in de jeugd korfbal bij Gemini. De Goudse scheidsrechtersvereniging (COVS) vond daar zijn onderkomen op dinsdagavond. Voor de bardienst op die scheidsrechters avond werden vrijwilligers gezocht. Zo belandde Sjaan samen met haar dochters meer dan 25 jaar achter de bar. “Henny niet, maar die kwam wel vaak een biertje drinken.” Sjaan heeft bij Gemini ook zo’n 5 jaar het wedstrijdsecretariaat gedaan. Ook Henny is vele jaren wedstrijdsecretaris geweest, voor de senioren bij Olympia. En hij regelde menig scheidsrechter dankzij zijn contacten bij de COVS.

De (klein)kinderen

Zoon Frank is naast zijn baan jeugdtrainer bij RVC Reeuwijk waar twee kinderen voetballen. Frank heeft mooie herinneringen aan zijn voetbaltijd bij Olympia. Zoals in het B-regionaal team. “De vader van Patrick Bout (red. overleden in 2018) kon toen regelen dat de tweede sponsor van AC Milan onze shirtsponsor werd. Super trots waren we natuurlijk.” “Op Frank Vervoort konden we als leider altijd rekenen. Zo trouw als aan het team was, was hij ook aan zijn kleding. We hebben hem een trui cadeau gegeven.” “We deden ook mee aan de Nederlaagserie met een team van Olympia. Stan de Ruiter financierde het. We speelden tegen teams als Sparta, Excelsior en Feijenoord. Ik heb nog gevoetbald tegen Giovanni van Bronkhorst.” “Een zeer talentvolle teamgenoot uit die tijd was onder andere Erik van Zeist. Het zag er op een afstandje uit of hij heel traag bewoog. Als dikke stront. En dan opeens onnavolgbare bewegingen!”

Dochter Carla is getrouwd met een voetbalman van SV Gouda. Twee zonen spelen daar, een in het eerste elftal. Dochter Esther is een talentvol jeu de boules speelster. Kampioen precisie tireren bij de Petanque Gouda. En vorig jaar met Olympiaan Arlo van Vliet kampioen bij het Open Jeu de Boules toernooi in Gouda. Kleindochter Romy heeft het talent geërfd en speelt in het Jong Nederland team. Ze komt binnenkort voor Nederland weer uit bij een toernooi in Israël. Roby is lid van een vereniging in Rijswijk en traint ook bij Olympiaan Bert Keij bij de Goudse Petanque vereniging.

En Sjaan en Henny: zij supporteren waar ze kunnen. En volgen ook trots de andere ontwikkelingen. Zoals bij kleindochter Rachel, leerling bij MBO Rijnland, die stage loopt in de zorg bij Martha Flora. Rachel vertelde hen over Begroetingsdag op 18 maart a.s. bij Olympia. Ze gaat helpen bij de koffie-ochtend voor onder andere bewoners van De Savelberg.  

Ontvangst

En dan zijn er nog de ontvangstdiensten. Bij vele uitwedstrijden vertegenwoordigden Sjaan en Henny Olympia en schoven zij rond de wedstrijden aan in de bestuurskamer. Bij thuiswedstrijden van het eerste hielpen zij Bertus Rietkerk en zijn vriendin bij het ontvangen van de gasten en hen voorzien van een drankje en een hapje. Toen Bertus in 2011 overleed namen zij die taak helemaal over. Tot op de dag van vandaag is Sjaan gastvrouw voor de bestuursleden, scheidsrechter, pers bij thuiswedstrijden van ons eerste elftal. En voorziet ze Jos Molenaar, die de kaartjes verkoopt, van een kopje koffie als hij de opbrengst komt tellen. De laatste tijd niet altijd meer met Henny. Het wordt voor Henny teveel door problemen met zijn gezondheid. De nu 80-jarige Henny, de man die er tot niet zo lang geleden ‘altijd’ was, is nog wel regelmatig bij de jeu de boules op woensdagmiddag bij Olympia te vinden. En drinkt soms nog een kopje koffie met het onderhoudsteam. Sjaan heeft zich bij de wandelgroep op vrijdagmorgen aangesloten. Daarnaast zwemt ze nog wekelijks en speelt ze jeu de boules bij De Savelberg. 

Waarom zo lang en nu nog actief als vrijwilliger?

“Gewoon ze moeten op je kunnen rekenen. Het is leuk.” Zoon Frank: “ De club is onderdeel van je sociale leven. Door actief te zijn houd je zelf contact en behoud je een vereniging. Vrijwilligers zijn immers de motor waar een vereniging op draait.”

  jeu de boules op woensdagmiddag wandelgroep op vrijdagmorgen

 

 

 




Plaats reactie

Only registered users may post comments.