Vanmorgen vroeg om kwart voor zes !! was hij naar de slaapkamer van Erik gekomen met de vraag: "Gaan we nou nog?" ... Zat wellicht iets teveel pepperoni in die quatro formaggio ... Robin had er zin in dus, maar ook de andere mannen zijn vol goede moed aan de voorbereiding begonnen o.l.v. Youri en Sergio .
Ook VEP warming-upt er fanatiek op los. Waar staat dat eigenlijk voor, VEP, vraag ik mij af en begin met allerlei letterassociaties, die wij vroeger ook op Donk en ONA maakten ... De Vepscrum en de yell die daarop volgt beloven niet veel goeds..
Na een minuut is duidelijk dat de Veppers niet voor niets zijn gekomen. Joppe kan gelijk vol aan de bak als keeper. De eerste aanval over rechts wordt nog door Bauke onderschept, maar bij de tweede belandt de bal ongelukkig via Bauke in zijn eigen goal. 0-1. Ik weet hoe dat voelt, want dat had ik de avond daarvoor ook gedaan bij het "35 + pappa's die denken dat ze het ook nog wel kunnen op vrijdagavondvoetbal " gedaan. Wel gescoord, dat dan weer wel ...
Na 6 minuten is het na een snelle VEP-counter 0-2 en leer ik van Sergio wat Spaanse scheldwoorden. Met een mooie redding behoedt Joppe ons voor een grotere achterstand. Dan volgen er voor VEP nog 3 kansen, maar die gaan op de paal of net naast.
Na 10 minuten zien we pas de eerste aanval van Olympia via Robin, die als een van de weinigen wel al vroeg wakker was. Hij kapt naar binnen, trekt de bal onder zijn voet terug en verliest dan de bal aan een Very Energetic Person (ik verzin maar wat..) We zijn in ieder geval over de middenlijn geweest.
Romeo komt het veld in voor Luuk, om Bauke achterin te assisteren. Romeo bouwt op vanaf rechtsachter, passeert zijn man, maar de bal wordt weer afgepakt. Even later leer ik nog een nieuw Spaans woord: 0-3. Niet dat onze coaches zo staan te schreeuwen, in tegendeel zelfs, maar wat op de training zo goed ging is nu even niet terug te zien.
Rachid geeft een mooie pass op Robin, die hij vrij voor de keeper zet. Erik en ik roepen: "Een, twee, Pizza" maar de bal gaat naast. "Jammer Robin" roepen wij Olympianen. "Goed zo Robin", roepen de Veppers enthousiast naar hun keeper met dezelfde naam ... nu zijn er dus plotseling 2 Robbins, maar nog geen goal.
Na een kwartier wakker worden (zie de Johan Derksen reclame ) begint onze F1 wat beter te voetballen. Olivier en Rachid combineren lekker, Davey passeert 2 man, maar stuit op de keeper.
Dan is er een corner voor Olympia. Rachid neemt hem en Romeo, die mee naar voren is gegaan, maakt zijn eerste kopbal van dit seizoen. 1-3. Dan is het rust. Zonde van die koude start. Crisisberaad onder de vaders, wat te doen, Raad van Commissarissen erbij, je kent dat wel ...
De 2e helft staat Robin op keep. Het bijgeloof zit hem vandaag niet mee, want er wordt weer gescoord na slordig balverlies op het middenveld, maar wel door VEP: 1-4.
De lamlendigheid slaat toe in de ploeg. Olivier, Davey en Joppe kunnen voorin geen vuist maken. De 1-5 valt uit een rebound op een redding van Robin. De 1-6 is een onhoudbare lob. Met een zweefduik voorkomt Robin de volgende treffer. Vanaf de zijlijn worden er nog wel aanwijzingen gegeven, maar de jongens geloven er allang niet meer in. De omschakeling van aanval naar verdediging is een brug te VEP vandaag, en het wordt ook nog 1-7. Eind goed, al goed (als je voor VEP bent tenminste).
Fred