Met een 3-8 overwinning op Alphen en een gedeelde 2^e plek in de res. 4^e klasse is er een eind gekomen aan een ‘matig’ seizoen. Matig sportief gezien, maar vooral ook matig als het gaat om het gehark om steeds weer een team bij elkaar te krijgen. Gelukkig waren er veelal jongens van de A bereid om met ons mee te gaan, maar zelfs dat ging niet altijd soepel en dat lag zeker niet aan die jongens. Gasten uit de A, namens ons allen hartelijk dank voor jullie inzet.

Onze voetbalvrinden bij de KNVB zorgen ervoor dat we op 22 april klaar zijn met onze grootste hobby. 's Nachts vriest het nog, overdag is het niet warmer dan 12 graden en wij kunnen vier maanden op non-actief. Nee, lekker persé op 2e Paasdag ballen, een winterstop van slechts drie weken, en dat alles om tenminste straks zeker een derde van het jaar de overstap te maken naar die andere KN bond, de KNLTB. Heerlijk!

Na zondag begrijpen wij wat de Grootmeester ooit heeft bedoeld met die woorden. Vijf schoten op doel bij de tegenstander 4 doelpunten. Onhoudbaar? Hihi, laten we het daar maar niet over hebben. Het was al erg genoeg voor de jonge Nieuwkoopse invaller-keeper. Zijn oude, wijze, waarschijnlijk éénmalige, teammaten waren niet al te lief voor hem in woord en gebaar, was een tikkie sneu.

Daar leken we een beetje op zondagmiddag tegen de knullen van Woerden 3. We hebben ons eigen de bloedblaren gewerkt, maandagochtend was echt geen pretje, maar enig vernuft zat er niet in. En dat laatste is toch echt nodig, wil je een jonge tegenstander als Woerden 3, die overigens niet vies zijn van een beetje fysiek werk,  over het knietje leggen.

De oude(re) mannen van Altior hadden zich in hun kantine in Langeraar al zitten te verkneukelen op een heerlijk potje tegen die andere oude(re) mannen, jawel, die uit Gouda. Toen we het clubhuis binnen liepen zag je hun bekkies lijkwit wegtrekken. Al hangend aan de staantafels en kijkend naar Feyenoord-Ajax, zagen ze daar namelijk eerst een taxibusje vol trainingspakken binnenkomen met daarin piepjonge gasten gestoken. Even later verscheen er weer wat kleur op hun wangen toen er ook nog enkele bejaarden spelers het etablissement binnen sjokten.

Wat een vreselijke vertoning was het in de eerste helft tegen de losgeslagen jongens van Soccer Boys 3. De Boys klapten erin als gekken en wij trokken overal onze fragiele voetjes terug. Op zich niet zo gek natuurlijk, maar vervolgens konden diezelfde voetjes geen normale aanval opzetten We hadden het namelijk drukker met de tegenstander en de scheids dan met lekker een stel kwajongens van het kastje naar de muur te spelen.

Lekker potje gespeeld voor de beker tegen ESTO 3 uit. Weliswaar op een belachelijk tijdstip van 09.30 uur, omdat de jongens dan met een zakje chips en een colaatje voetbal kunnen kijken op de tv in de kantine, maar ach, je hebt nog wat aan je dag. In een over het algemeen sportief potje werd het 2-2 en kon ESTO verder bekeren na het nemen van de pingels. Helaas voor ons allen was daar ook meneer Rietveld.

Goed spelen en niet scoren in de eerste helft, allerbelabberdst spelen en 4 keer het netje vinden in de tweede helft, dat is de omgedraaide wereld. Floreant 2 – Olympia 3 eindigde in 1-4. Dat was wel de verhouding, maar ….. wat zou er zijn gebeurd als die bal van Floreant’s nummer 10 op de paal bij een 1-1 stand er in was gegaan?

Kakkeloere wat was dat slecht. Een ongeïnspireerd Olympia 3 liet zich verrassen door Stolwijk 3. Vooral de eerste helft was erbarmelijk, al begonnen we nog wel aardig. Mensen die de eerste 10 minuten hadden gezien en vervolgens waren weggelopen vroegen of we een nulletje of acht hadden gewonnen. Nee, 2-3 verloren moesten we met schaamrood op onze kaken vertellen. Hoongelach was ons terechte deel.

Dat waren de wijze woorden van de begeleiding (of wat daar voor door moest gaan) van Woerden 3, nadat onze speler weer opstond na de zoveelste charge. Misschien ligt het aan ons, maar wij vinden zo'n iemand dus een volstrekte idioot. Net zo idioot als het Woerdense ventje dat iemand van ons van achteren een volledig onnodige optater gaf met twee benen vooruit, of het Woerdense boefje dat onze tropische verrassing probeerde een rechtse hoek te geven en de Woerdense deugniet die bewust tot twee keer toe de achillespezen trachtte af te scheuren van onze voorstopper. Maar zoals gezegd, het zal wel aan ons liggen, het zal de leeftijd wel zijn, we worden waarschijnlijk een beetje sikkeneurig.

Na 6 jaar stukjes op onze teampagina te hebben geplaatst, denken tegenstanders van de reserve 2^e tot en met de reserve 4^e klasse te weten hoe ze ons moeten aanpakken: “Die gasten willen lekker tikken en geen vieze broek halen. Die gasten willen dus persé op kunstgras!”

Waar ASW 2 en Olympia 3 al 45 minuten hadden gevoetbald op veld 1, daar ontpopte ons 20-jarige Vruchie zich in de tweede helft als een heuse Sjoukje (Rosalie) Dijkstra. Als invaller liet Vruchie, na eindelijk z’n mobieltje te hebben weggelegd, de meest fantastische pirouetten, flikflakken en dubbele Rietbergers zien à la onze beste kunstrijdster op de schaats aller tijden (voor de jonge lezers: in de zestiger jaren 3x Wereldkampioen, 5x Europees kampioen en 1x Olympisch goud). Helaas voor hem viel hij daarbij wel telkens op z’n plaat, maar ….. het begin is er om ook van hem een hele voorname Holiday On Ice ster te kneden.

“Ik zag twee gasten van Rijnland met de handen omhoog staan en hoorde ze schreeuwen dat die kleine van jullie hands maakte. Nou, dan zal het zeer waarschijnlijk wel hands zijn.” Dat was de hilarische uitleg van de scheids na zijn fluitsignaal. Hij had daarmee de lachers op zijn hand en vervolgde daarom zijn act maar met een huppeltje en begon in plat Leids te zingen: “En nou die handjes de lucht in ………

Na de blamerende nederlaag van afgelopen week bij Oliveo zouden we het nu eigenlijk ook kort moeten houden qua verslag na de eclatante 8-2 overwinning op het op de 4^e plaats jagende Woerden 2. Maar er is zoveel gebeurd op deze zondag dat dit echt onmogelijk is.

In de eerste helft uit bij ESTO 2 pakte onze eigen Soos twee ballen met z’n grote teen. Waarom? Omdat hij niet kon vallen a.g.v. een skiongelukje. Echter tot ieders stomme verbazing lag hij in de 44^e minuut opeens toch op de grond en tikte hij met het topje van z’n middelvinger de bal naast. Z’n gevoel had het gewonnen van z’n verstand. Het was wel direct z’n laatste actie.

Ja, dat is nog eens een contradictie. We waren namelijk zeer tevreden over de eerste helft, waarin we weliswaar wat kansjes weggaven, maar ook een half uur de tegenstander redelijk dol speelden en daardoor zelf ook een paar heerlijke kansen na dito aanvallen hadden. Helaas stond het in de rust toch 0-1, waar 3-3 of 3-2 ook had gekund.

Harder rennen en hoger springen blijken al het gehele seizoen genoeg te zijn om ons over de knie te leggen. De heren van Antibarbari 2 dachten dat harder schreeuwen dan ook wel tot succes zou leiden. Helaas voor hen kwamen zij met one liners als KOM OP, DUEL, ZET DRUK en nog meer van dat jargon tekort om het ons echt lastig te maken. De punten werden door Olympia 3 keurig meegenomen uit de Kralingse Zoom, 1-4.

Met deze woorden ging de laatsteman van Olympia 3 ca. vijf minuten voor tijd naar voren. “Let op, ik ga er even ééntje inleggen” voegde hij er aan toe. En met grote passen liet hij de rest van de achterhoede en een half middenveld achter zich. Zij stonden met hun handen in de zakken te wachten op het verlossende fluitsignaal.

Wat een enorme commotie in de 88^e minuut van de uiterst vriendelijke wedstrijd Olympia 3 – Oliveo 3. Een schotje van Teunelinho met z’n marsepeinen been deed  heel Olympia besluiten om de verdedigende stellingen alweer in te nemen om zodoende een punt veilig te stellen . Bijna heel Olympia ………….. want Keppeltie vertrouwde erop dat de keeper ging grabbelen. En ja hoor, Keppeltie kreeg gelijk en punterde vervolgens de 3-2 binnen.

“Er kwam er bij Olympia eerst één in van vijftig en daarna nog één van tachtig, dat is toch niet normaal voor zo’n vereniging.” Dat waren de woorden na afloop van de wedstrijd van een Woerdense zestiger, die aan de bar in een nagenoeg lege SC Woerden kantine aan z’n biertje zat te lurken met z’n andere drinkebroers. Hij had zijn, overigens sympathieke, Woerden 2 met 4-0 zien winnen van een bijeengeraapt zooitje.

En dat is voor wat betreft de tweede helft tegen ESTO 2 nog eufemistisch uitgedrukt. De schrijver kan zich namelijk niet herinneren dat we in deze 45 minuten de bal ook maar drie keer achterelkaar goed naar een Rood-Zwarte hebben gespeeld. In ieder geval niet bewust. Eindstand 1-1.

Let wel: Geweld zoals hierboven aangegeven is louter figuurlijk bedoeld, want wat VEP 2 deed was volledig legitiem. Het is alleen het soort geweld dat een deel van ons niet meer trekt op onze leeftijd. Bij elk duel dat we moesten spelen voelden we wel een lichaam of een voet van een Woerdenaar en dat is als je in je nadagen bent gewoonweg niet fijn.

Onder aanvoering van twee A-junioren en een B-keeper (heren, enorm bedankt namens ons!) beleefden we tegen SVS 2 onverwacht een relatief eenvoudig ochtendje en een stukje van de zondagmiddag. De 1-0 liet enigszins lang op zich wachten, maar toen deze middels een pingel in het netje lag, liepen we probleemloos uit naar 4-0. De 4-1 aan het einde van de wedstrijd kon daar niets aan af doen.

De betekenis van het woord koppelen volgens Van Dale: bij elkaar brengen of met elkaar verbinden; = combineren (bijvoorbeeld: konijnen zo koppelen dat zij zich samen in één hok goed voelen). Als je dat zo leest dan is dat volledig begrijpelijk, maar als een trainer dit constant langs de kant roept tegen zijn team, dan haken wij af.

Heeeeeeeeeeerlijk, het is weer begonnen. Na gemiddeld anderhalve training lekker bekeren op het door ons zo geliefde kunstgras tegen aardige gasten van Alkmania 2, dat uitkomt in de door ons zo geliefde reserve 3^e klasse.

De nummers 2 en 3 in onze klasse speelden aan de Bodegraafsestraatweg in de zon een heel aardig potje om niks. Zowel Olympia 3 als Nieuwerkerk 3 liet zien leuk te kunnen ballen. De voorwaartsen van Nieuwerkerk waren echter net iets daadkrachtiger en dat resulteerde in een geflatteerde 0-3 voor de IJsselbewoners.

Wat een leuk ploegje dat Alphense Boys 2! Weliswaar een schande dat zo’n vereniging op dit niveau speelt en geen normaal 2^e elftal op de been kan brengen en dus spelers uit de A, B en Senioren bij elkaar moet graaien, maar dan staat er wel een getalenteerd groepje. Olympia 3 herbergt zo’n 8 trainers c.q. ex-trainers en die waren unaniem in hun oordeel: Dat is een leuk stel om mee te werken!

Quasi ongeïnteresseerd zijn, lacherig doen tijdens een potje is op zich best leuk, maar dan moet je het wel volhouden gedurende de gehele wedstrijd. Zowel een tijdje geleden thuis als nu uit tegen ons lukte dat Full Speed 3 niet. Op het moment dat het goed gaat dan weten de andere oudjes in deze competitie zich nog prima te gedragen, maar op het moment dat duidelijk wordt dat er een verliespartij aan begint te komen, komt toch de ware aard naar boven van enkele spelers. Jammer. 

Na de blamage van verleden week bleek deze week toch dat er nog wat in de broekjes zit bij de Prima Ballerina's van Olympia 3. Stolwijk 2 was het slachtoffer van de dadendrang van de oudjes. En nee Sponsort, het ging niet éénvoudig. Maar de einduitslag van 2-0 was wel meer dan terecht.

Wat een geluk dat Olympia 5 een vrije zondag had. Wat was er gebeurd als hun spits niet met ons had meegedaan? Hadden wij de Dilettantenaren dan ook aan het zegekarretje gebonden? Misschien wel, misschien niet, wie zal het zeggen?

Ja, zo hoor je nog eens wat op de Nederlandse voetbalvelden. Deze prachtige volzin was te vernemen op een heerlijk frisse zondagochtend in Capelle a/d IJssel na een solo van ons blonde spitsie en het doelpunt dat daar uit voort kwam. Navraag bij de SVS 2 middenvelder die het zei maakte duidelijk dat hij het bloedserieus meende: “Ja, die gozer laat je toch niet lopen, die sabel je neer.”

Met 21 punten uit 9 wedstrijden, een 3^e plek op de ranglijst met slechts 1 punt minder dan de nummer 2 (die wij overigens komende week ontmoeten), 8 punten voor op de nummer 4 en nog steeds niet te hebben verloren kunnen we zeggen dat het seizoen nu al geslaagd is. En met dit puntenaantal zijn we veilig en dat was toch eigenlijk hetgeen we onszelf in ieder geval hadden opgelegd: Handhaving.

Hoe is het mogelijk? In een bekerpotje om des keizers baard tegen super relaxte gasten van Antibarbari 3 t/m 7 was er toch weer één speler van Olympia 3 die het aan de stok kreeg met de tegenstander en de woorden ‘Je geeft me een elleboog, ouwe gek!’ naar z’n hoofd kreeg geslingerd. Antibarbari, wij excuseren ons voor het gedrag van onze 53-jarige belhamel, maar jullie mogen niet meer van die lelijke woorden zeggen tegen hem. OK?

Oftewel, de Berlijnse muur in Delft is gesloopt. Maar koelere wat ging dat moeilijk. De oudjes van Full Speed 3 stonden met 8 man en een keeper telkens te wachten op een beuk, maar gaven tot ca. de 65^e minuut geen krimp. Nee, het leek erop dat ze het zelfs wel lekker vonden.

Waar we ook komen in Europa en of het nou demonstratiewedstrijden betreft of competitieduels, we krijgen steeds meer fans. Ook in Woerden bij de plaatselijke S.C. bleek dat maar weer. Zowel S.C. Woerden 1 als 3, 5 en 6 stond ons hartstochtelijk toe te juichen en zij waren allen hevig teleurgesteld dat wij bleven steken op 2-2 tegen ‘hun’ Woerden 2. Wijzelf pakten na afloop vrolijk een biertje en staken een rokertje op.

Je hebt goede en slechte scheidsrechters, maar je hebt ook arbiters die levensgevaarlijk zijn. En zo één troffen wij er in de wedstrijd tegen SVS 2. De beste man had arendsogen als het ging om verkeerd uitgooien, vrijetrappen een halve meter naar achteren of achterballen die net niet op de vijf meter lijn lagen. Maar aanslagen op ledematen bestraffen met rood, geel of minimaal een overtreding, nee daar had hij nog nooit van gehoord.

Eén weekje verder met één training meer in de benen bleek Olympia 3 langzaam op toeren te komen. De oudjes zijn er nog lang niet, sterker, dat zal nog wel een maand of twee duren, maar bij vlagen was er weer wat glans in het spel te ontdekken. De sympathieke Langeraarders waren de juiste tegenstander op het juiste moment, 0-6. Waarvoor dank.

Vijf minuten voor het eind werd hij gewisseld voor onze vlaggenist met de gele sokken. In het seizoen 2006-2007 sloot hij zich aan bij ons als vaste waarde. Als jong broekie van 50 wilde hij nog enkele jaartjes furore maken in een elftal met nagenoeg allemaal oud-vedettes. Gisteren kwam aan zijn lange, lange loopbaan dan eindelijk een eind. Of toch niet?

Ja heren, we hebben ons zelf in een lastige situatie gemanoeuvreerd, want wat gaan we volgend seizoen nu eens doen? Gaan we hogerop of blijven we lekker zitten in de res. 3^e klasse? Met het laatste zullen in ieder geval onze huidige tegenstanders niet blij zijn. Maar daar hebben we natuurlijk maling aan.

…… en onze planning. Wisten wij zelf met 5-1 te winnen van de veel kabaal makende Cabauwenaren (die overigens best een aardig ploegje hebben tot aan de 16 meter), ging VEP 2 hard onderuit tegen angstgegner Nicolaas Boys 2. Dit betekent dat we nog maar 4 punten nodig hebben uit 4 wedstrijden voor het K………… (nee, Capitano, we spreken het niet uit) en daar hadden we even geen rekening mee gehouden.

In tegenstelling tot een ander team in onze competitie, zul je ons niet horen hoor over tegenstanders, zo van ‘dat zullen we wel even doen, want die staan lekker laag’. Sterker, zondag waren we nog best een beetje bunzig voor het eindresultaat, ondanks de 9-0 thuisoverwinning. Met zes afzeggingen, een geblesseerde in de basis (die na 10 minuten prompt uitviel) en een speler op doel gingen we er vanuit dat het nog wel eens lastig zou kunnen worden tegen nummer drie op de ranglijst, Groeneweg 2.

Kakkeloere wat konden die apen hard rennen zeg. En eerlijk is waar, brrrrrrrrrr…. sommigen konden ook best aardig ballen. Een selectie van Moordrecht A1 en 2 met een gemiddelde leeftijd van 14,7 jaar was over de gehele wedstrijd gezien te sterk voor een combinatie van Olympia 4 en 5.

Verleden week speelden we nog sapperdeflap voetbal tegen 11 dronken Oudewaternaren (4-1 winst). Deze zondag ging het beter en gemakkelijker tegen het zelfde UNIO en dat betekende dat we weer eens 8 combinatiegoals konden produceren. Dat was hard nodig ook, want het gemiddeld aantal voordoelpunten was danig afgezakt naar 5,3.

Samen met Olympia 2 gingen we op bezoek bij de feestvierende Oudewatenaren van UNIO. Toen we op het bord keken dachten we dat ze daar nog dronken waren van de vrijdag en de zaterdag. Hoofdveld: UNIO 3 – Olympia 4, veld 2: UNIO 2 – Olympia 2. Bij navraag bleek dit gewoon te kloppen. Ere wie ere toekomt was de onderliggende gedachten. Daar konden wij het wel mee eens zijn.

Een applaus voor jezelf, zei meneer Kaktus altijd. Dat was dit keer ook van toepassing op Olympia 4 na een zwaar bevochten overwinning op Cabauw 2. De oude lijven moesten het laatste zweet uit de logge lichamen persen om een schamele, doch heerlijke 0-1 mee naar Gouda te nemen. En zo kon de stand-in coach, het directeurtje van een éénmans zaak, met opgeheven hoofd de Olympia bar binnen lopen.

Tijdens de eerste helft schalde opeens Chubby Checker met ‘Let’s do the twist’ uit de luidsprekers aan de buitenkant van de kantine over het hoofdveld van RVC ’33. Hoe toepasselijk kon het zijn, want Olympia was juist bezig met pure Rock and Roll op voetbalschoenen voor te schotelen aan het publiek en tegenstander.

Als je niet beter zou weten dan had je je zondagochtend gewaand in een oude, slecht geregisseerde Western. Wat werd er op los geschoten in de wedstrijd Moordrecht 2 – Olympia 4.

Thuis tegen Nieuwkoop waren we de dag ervoor flink doorgezakt, maar de zaterdag voor de uitwedstrijd was het blijkbaar nog veel erger geweest. Olympia 4 was niet vooruit te branden. En ja hoor wat bleek, het was inderdaad de schuld van verjaardagspartijtjes, tennisbanen en kroegen. Maar, eerlijk is eerlijk, natuurlijk ook een beetje de tegenstander. Gelukkig was het lekker weer.

Het leek er wel op. Een heerlijk zonnetje, de ideale mat aan de voeten, een wederom sympathieke tegenstander en last but not least de voorzitter en zijn adjudant die uit de ivoren toren waren afgedaald.

Olympia 4 bedankt uit de grond van haar hart de vereniging voor de leuke attentie na het, zonder puntverlies, behaalde kampioenschap op Kaagjesland van RVC ’33 (3-4 winst, 3x Bouwie en 1x Rik). De ruikers waren van ongekende schoonheid, een weelderige pracht van bonte kleuren en een mix van heerlijke aroma’s. Dat moet een aardige duit hebben gekost. Het is niet te hopen dat we dit seizoen erg veel kampioenen hebben bij de club, want dat zou wel eens ten koste van de contributie kunnen gaan. Ook het bosje van RVC ’33 was overigens fraai. Ook voor jullie een welgemeend: Dank!

Zaterdagavond zenuwachtig je spullen klaarleggen voor de volgende dag, ze geven tenslotte schitterend weer op. Sokken, broek, (extra) shirt, wanten, flaconnetje Schrobbelèr en de ingevette noren liggen keurig op een rij, klaar voor de Negen Dorpentocht. Jemig, wat heb je er een zin in!

De voorbereiding was geweldig voor de wedstrijd tegen Floreant 2. Huilend van de lach zaten spelers en begeleiders van Olympia 4 en 1 in de bar het Stiffie te bekijken. De pose van onze leider op de Fotoshop zorgde voor deze hilariteit. Dat tripje naar Portugal bleek gewoon een ordinair, wild uitje geweest te zijn. En wij maar denken dat Willem talentvolle veertig plussertjes aan het scouten was.

Wie deze week naar de Sligro in Gouda moet voor haring, krab of garnalen die komt van de koude kermis thuis. De bordjes ‘sold out’ hangen in de schappen na het shopping gedrag van de heer Jack Tomson, cateraar van de GC & FC Olympia. Hij zette de spelers en begeleiding weer een heerlijk hapje voor, na afloop van het onderlinge potje.

Zaterdagavond een feestje bij Ruud en Riem met bijna het hele elftal is hartstikke leuk, maar het kostte ons bijna wel drie punten. Olympia 4 was niet vooruit te branden met het Brand bier voelbaar tot in de hamstrings. En waar de meesten dus benen van elastiek hadden, daar hadden anderen, zo het leek, geen zin of gingen voor eigen gewin (en dat rijmt).

Op het door ons zo innig geliefde kunstgras speelden we thuis tegen Groeneweg 3 een spelletje kat en muis. Wel een zeer matig spelletje overigens, dat ook wel heel erg éénzijdig was. Ondanks dat de mannen uit het dorp aan de Rottemeren enkele 2^e elftalspelers hadden meegenomen, kwamen ze er niet aan te pas, 5-0.

Vijf minuten voor tijd kreeg RVC ’33 2 haar enige kans in de wedstrijd en het was meteen raak. Behendig schoot de spits de bal onder onze gastkeeper Pascal Korteweg Maris door en zorgde ervoor dat we wederom de nul niet konden houden. Dit betekende een domper van jewelste voor ons en leidde tot een vreugde uitbarsting bij de jonge, sportieve RVC’ers.

Als we een zogenaamde kenner moesten geloven, dan zouden we aan WSE 2 nog een hele kluif hebben. De zogenaamde kenner had WSE namelijk zien ballen voor de beker toen de zogenaamde kenner, i.p.v. met Olympia 4 te spelen voor Olympia 3 in de eerste competitiewedstrijd, een keer inviel bij Olympia 8 uit tegen WSE 4. De zogenaamde kenner kreeg gelijk, brrrrr: Olympia 4 – WSE 2 werd 10-3.

Zonder ook maar iemand te beschuldigen (want daar is niemand bij gebaat en bovendien heeft dat ook te maken met mismanagement in het afgelopen seizoen) lijkt het erop dat het selectiebeleid bij de hoogste senioren elftallen voor een hoop onnodige chaos zorgt voor zowel spelers, bestuurs- en commissieleden als ook voor een geheel elftal, ons elftal.

Vooraf aan de 2^e bekerwedstrijd tegen het sterk geachte VUC 4 waren we nogal sceptisch. Slechts één potje gespeeld, drie, twee of zelfs maar één training achter de rug en dan spelen tegen een goede res. 2^e klasser rechtvaardigde dit vooraf gevoel. Na afloop echter bleek het allemaal totaal ongegrond.

Speelden we afgelopen zondag nog een heerlijk potje en is voetballen leuk, op Hemelvaartsdag was het allemaal een stuk minder plessant en zou je willen dat je in je bed tegen moeders warme wollen onderbroek was blijven liggen. Een halve finale in de res. 3^e kl. voor promotie naar, en in het geval van Nieuwenhoorn behoud in, de res. 2^e kl. mag toch wel enig voetballend niveau hebben. Met uitzondering van de fraaie doelpunten was daar echter geen sprake van, sterker het was ongeconcentreerd, ongeïnspireerd en dus erbarmelijk.

De eerste wedstrijd van de nacompetitie werd een kleine, gerelativeerde, deceptie. De zeer fanatieke gasten van DEHMusschen 2 (nog nooit een team elkaar zo horen toeschreeuwen voor het begin van de wedstrijd en in de rust) gingen er met de winst vandoor, 2-4. Op basis van het aantal kansen was dit terecht. Voetballend was Olympia echter gewoonweg beter en dat biedt genoeg perspectief voor de return van a.s. zondag. Want wie wil er nou niet met Hemelvaartsdag naar Nieuwenhoorn?

Winst met 2 doelpunten verschil tegen Lekkerkerk komende zondag zorgt ervoor dat de oudjes van Willem ten Brink, Olympia 4, voor de tweede opéénvolgende keer de nacompetitie ingaan, plek 4 is dan namelijk verzekerd. Het doelsaldo is in dat geval weliswaar gelijk aan dat van Groeneweg 2, maar Olympia heeft meer gescoord en dat telt dan. Er zijn nog twee nacompetitie plekken te vergeven en 4 teams zijn nog in de race: Donk 2, Groeneweg 2, Olympia 4 en zelfs Lekkerkerk 2 (dat is haast net zo waarschijnlijk als dat Koninginnedag op 31 april wordt gevierd, maar ……….).

Olympia 4 en Groeneweg 2 speelden op het kunstgras een hele matige wedstrijd, die eindigde in 1-1. De wedstrijd was gelukkig wel in prima handen bij onze Haagse ‘huisscheidsrechter’ (3^e keer dit seizoen), die wederom regeerde als een vorst. Gelachen? Ja, al wilde je niet, je moest wel.

Waarschijnlijk had de Stolwijkse oefenmeester er de hele week al vreselijk over zitten dubben. Hij, de man met de trainersjas, had een probleem: “Hoe pak ik dat Olympia 4 nou eens aan met mijn elftal 18, 19 en 20-jarigen oftewel Stolwijk 2?” Zondagochtend na een vreselijke nacht woelen werd hij zwetend wakker: “Hoera, schat ik ben er eindelijk uit ……… We gaan lekker inzakken tegen die oudjes en counteren ons vervolgens naar de zege”. En zo geschiedde ………………………….bijna!

In een niets aan de hand wedstrijd, waar de constant naar de grond kijkende scheids (wat lag daar toch?) tot een verdeling van overtredingen kwam van 8-44, dolf Olympia 4 het onderspit (3-0) tegen de gastheren uit Krimpen aan de Lek, Dilettant 2. Hoger springen en harder rennen was dus weer eens effectiever dan aardig positiespel, leuke aanvallen maar te weinig loopvermogen en dus diepgang.

Wat was het zalig. De minst gepasseerde keeper in de competitie van het 6^e moest voor de 4^e keer in de wedstrijd de bal uit z’n netje halen. De eerste 3 keer vond hij dit niet al te erg, maar de blik in z’n ogen na de 4^e goal maakte onze hele dag alleen al tot een waar feest.

De eerste keer kwam hij op precies dezelfde plaats een haarlengte te kort om de bal in te koppen. De tweede en derde keer ontbrak het hem, wederom op die plek, aan een teenlengte extra om de voorzetten te promoveren tot doelpunten. De vierde keer was het wel raak. Met een geweldige volley ramde Beesie, vanaf dezelfde plaats als de eerste drie maal, de bal in het dak van het doel, een wereldgoal, 3-4. Het was jammer dat de eerste drie kansen in de eerste helft waren en het heerlijke doelpunt vijf minuten voor tijd.

Was het afgelopen seizoen nogal onvriendelijk tussen Olympia 4 en SVS 2, dit jaar bleek dat beide teams hadden geleerd als het gaat om gedrag en werd er soms zelfs gelachen, hulde! Onder toeziend oog van 10 'gillende keukenmeiden’ werd het een leuk potje op redelijk niveau met uiteindelijk een terechte winnaar.

Wat een heerlijk weekend. Op zaterdagavond een 70er jaren party voor ouwe lullen van de aanvoerder en zijn Monique, hahaha. De voorpret thuis tijdens het optutten voor de spiegel is alleen al een sensatie voor het hele gezin, hahaha. Dan komt iedereen het etablissement binnen en ga je poppetjes kijken, geweldig, met als hoogtepunten Ozzy van de Wiel en Webster Flux, hahaha. Willem ten B. was ook verkleed, hij had 1 knoopje extra losgemaakt van z’n overhemd, hahaha. De volgende dag voetballen tegen Ommoord 2 valt dan echt niet mee, hahaha.

Wat een erbarmelijke eerste helft was het afgelopen zondag van Olympia 4 op het heerlijke kunstgras van Nieuwerkerk. Het was niks en het wilde ook maar niets worden. Sterker, het werd eigenlijk steeds slechter. De jonge honden van Nieuwerkerk tikten ons zoek en dat is redelijk frustrerend als je zo oud bent als wij. De rust werd met geluk gehaald met ‘slechts’ een 2-0 achterstand.

Olympia 4 blameerde zichzelf op de toendravlakte van XerxesDZB. Want ondanks alle hooibalen, verschroeid kunstgras en alle apart ingestoken plaggen wel-niet gras had Olympia 4 nooit mogen verliezen van de, over het algemeen, gewiekste nog oudere mannen in het blauw-wit, 3-1.

Na de zwaar bevochten overwinning op Bodegraven 2 afgelopen donderdag stond nu als competitie ouverture DCV 2 op het menu. Een 2^e elftal van een eerste klasser dat, gesteund door 2 vaders en moeders en voetballend op veld 4, bij ons in de competitie zit is eigenlijk lachwekkend zo niet schandalig voor zo’n vereniging. Dat het moeilijk zou worden stond dan ook wel vast voor ons.

Ouder worden heeft ook zo z’n voordelen: Je relativeringsvermogen gaat enigszins omhoog. En dat is precies wat er tegen res. 2^e klasser DWO 2 nodig was om er toch een lekker winnend bekerpotje van te maken. Dit benodigde relativeren had overigens niets te maken met tegenstander DWO, maar alles met de heerlijke man in het geel. Waar de jonge jongens van DWO zich steeds meer gingen ergeren aan de middencirkel verslaafde (of was het toch noodgedwongen?) scheids, ging Olympia steeds harder (glim)lachen en verdween juist de ergernis.

Ooit was dit de hilarische tekst van een geweldig duo na een nogal vunzige openingsscene waarin 2 mannen, laten we zeggen, 'er' geen gras over lieten groeien. Zondag was het de tekst van de meeste Olympia 4 spelers na afloop van de oefenwedstrijd tegen DONK 2.

Na 40 bier, 10 Cola-Bacardi, 5 Jägermeister, een gin-tonic en bijna 600 km in de auto een partijtje nacompetitie voetbal spelen op de Zuid-Hollandse eilanden, dat valt niet mee. Tel daar de leeftijd van de meesten van meer dan 35 jaar bij op en je zult begrijpen dat een 2-2 in Flakkee geen gek resultaat is.

Beste voetbalvrienden,

Zoals reeds uitvoerig besproken, gaan wij op vrijdag 19 mei op promotietournee naar Groningen. Voor alle duidelijkheid, hierbij nog even de exacte reisgegevens:

Beiden waren ze invaller, de één voor XerxesDZB 2, de ander voor Olympia 3. Ze raakten in gesprek (hoe kan het ook anders tijdens zo’n gezapig potje?) en de meer dan logische vraag aan elkaar was: Hoe oud ben jij?