We begonnen goed aan de wedstrijd. Dankzij de tactische ingreep van de coach hielden we het verdedigend goed dicht en ging het spel over en weer. Rond de 20e minuut kwamen we toch uit het niets op achterstand: 0-1. Misschien zagen enkelen de bui van een grote vernedering al hangen, want de concentratie was even weg. VEP maakte hier handig gebruik van door binnen twee minuten gelijk nog een keer te scoren: 0-2. Op slag van rust maakte VEP ook nog de 3e van de middag en zo gingen we met 0-3 de rust in.
Toch hadden we een goed gevoel, want we waren lekker aan het voetballen. Ondanks de drie tegendoelpunten hadden wij niet het idee dat we vandaag hoeven te verliezen. In de tweede helft konden we wat meer naar voren drukken, waardoor we op gegeven moment een penalty kregen. Met 1-3 in de 2e helft kan het nog spannend worden. Mark van Leeuwen ging achter de bal staan, maar geïnspireerd door de prestaties van ‘zijn’ Ajax schoot hij de bal belabberd in en kon de keeper eenvoudig redden. Niet veel later kreeg Olympia opnieuw een penalty, deze keer na hands van VEP. Nu wilde Remco Wakker het wel proberen, maar onze Mr. Muscle was even vergeten hoeveel kracht hij in zijn benen had en schoot ‘op z’n Seedorfs’ hoog over. Het is blijkbaar weer zo’n dag waarop het allemaal net even niet lukt. Iedereen met een beetje voetbalkennis voelt hem al aan komen, want wie hem zelf niet maakt, die krijgt hem tegen: 0-4. Olympia bleef op zoek naar een eretreffer en kreeg die ook. Kevin combineerde aan de rand van de 16 meter en krulde de bal heerlijk in de verre hoek: 1-4. Geen slecht resultaat tegen de koploper, maar zoals zo vaak: er had meer in gezeten. Komende woensdag maar weer eens trainen op penalties??