View Article

03

Bert Keij, ruim 70 jaar lid van Olympia

Ieder jaar worden bij Olympia spelden uitgereikt aan leden, die gedurende lange tijd aaneengesloten lid zijn van de club. Zie de nieuwsbrief in uw mail vandaag voor informatie over alle Olympianen, die op 12 januari j.l. een nieuwe speld ontvingen. Bert Keij ontving in januari zijn 70-jarig speldje. Bert zette zijn eerste stappen op de Olympia grasmat in 1949 en staat nu nog bijna wekelijks op het kunstgras bij het walking football. In een interview blikken we terug op 70 jaar heel actief zijn in verschillende takken van sport.

Heden

Op een vrijdagmiddag in januari ben ik bij Bert en zijn echtgenote Tiny te gast in hun mooie appartement in de Savelberghof. Ze kijken uit op het recent opgeleverde Jozefpaviljoen. “Heel erg mooi geworden. Ze zijn nu bodemonderzoek aan het doen. Daarna start de nieuwbouw met veel groen.” Aan de achterzijde ligt een gemeenschappelijke tuin. Daar ligt ook een jeu de boules baan. Met steun van het Oranjefonds bij de actie NLdoet is de baan uitgegraven. Bert heeft daarna de baan verder opgebouwd. Hij geeft nu training aan een groep bewoners en speelt een spelletje mee. Er staat een gezellig zitje naast. “Privé aangeschaft door ons en Henk Marcus. We mochten stoelen lenen van de Savelberg, maar die moesten dan iedere keer weer terug. Dat is niet handig.” In 2019 is de tuin aangepakt tijdens de Dag van het huren met steun van verhuurder Mozaïek Wonen. Hortensia’s, bollen, struiken, een schelpenpad. Een mooie groene hoek om naast de jeu de boulesbaan te verpozen. Tiny zit sinds 3 jaar in het bestuur van de bewonerscommissie. 

Voetballer bij Olympia

 Bert als voetballer (midden)

Het was 1949 toen de dertienjarige Bert zich aanmeldde. De voetbalvelden van DONK, GSV, waar vader Keij secretaris was geweest, en Olympia lagen toen nog bij elkaar langs de Bodegraafsestraatweg. Het werd Olympia waar vriendjes speelden. Bert ”Lid werd je niet zo maar. Je moest eerst langs de ballotage. En twee seniorleden, tenminste een jaar lid, moesten garant voor je staan.” In die tijd waren er maar vier jeugdteams. Je moest tenminste 13 jaar oud zijn om te gaan voetballen. Er was maar een team per leeftijdsgroep; geen indeling op niveau dus. Bert startte met spelers als Henk Grendel, Sil Donk en “Kleintje Pils”, de bijnaam van Herman Klein.

 Bert als jeugdleider bij Olympia

Net senior werd Bert door de altijd voor Olympia in de weer zijnde Hans Oskam gevraagd of hij er voor voelde om jeugdbegeleider te worden. “ Ik werd begeleider van de zeer talentvolle Frans Steur en Ted Langerak. Hij speelde bij Sparta en later ADO Den Haag.” Kort daarna vervulde Bert zijn dienstplicht bij de luchtmacht.

Volleybal bij Olympia

Na zijn diensttijd las Bert in 1956 in clubblad De Olympiaan dat de cricketers van Olympia in de winter hun conditie op peil wilden houden door te gaan volleyballen. Ze trainden eerst in de kopschool, de bijnaam voor de Burgvlietschool. Later verhuisden ze naar de Goeman Borgesiusschool aan de Eerste Kade en nog weer later naar de gymzaal achter de volière in het Van Bergen IJzendoornpark. Bert sloot als jongste speler aan en speelde in 1960 in het eerste en gelijk succesvolle NeVoBo-team.  Een team met o.a. Alfred Rietkerk, Bob Hemerik, Martin de Jager en Ton van Beynum. Volleybal was ook in trek bij dames. Echtgenotes, vriendinnen, andere familie. Maar er was een groot obstakel: in het huishoudelijk reglement was toen vast gelegd dat er uitsluitend mannen lid konden worden van Olympia. Een list werd bedacht: vrouwen werden donateur gemaakt. Ook Tiny speelde een jaar volleybal. Tiny kan het ‘oude’ Olympia nog goed herinneren. “ Het was of je een Engelse serie in stapte. Vrouwen bij het cricket in geheel witte kleding. Engels sprekend ”House catchers name - Tea time. Een echte elite club in die tijd.” Tiny en Bert trouwden in 1964.

 Eerste Nevobo team van Olympia

Rond 1970 was Olympia een van de grootste volleybalverenigingen van Nederland. MVC Moordrecht, een grote club spelend in de hoogste klasse wilde graag fuseren. Maar alleen als zij een vaste plek in het hoofdbestuur kregen. Dat ging niet door: bestuursleden werden bij Olympia door de leden gekozen; een vaste plek kon niet worden toegezegd.  Moordrecht fuseerde vervolgens met de volleybaltak van Jodan Boys (werd Radius).  In 1983 is de Olympia volleybaltak verzelfstandigd (thans Servylo na fusie met Vires).

Terug naar voetbal

Bert was ondertussen terug naar zijn oude liefde. Hij had eerder als jeugdtrainer zijn papieren gehaald bij een KNVB cursus op het Olympia terrein samen met Bertus Rietkerk en Ger Perdijk. In 1973 volgde Bert samen met de latere Olympia selectietrainer Piet van Mullem de C-cursus in Zeist om zich verder te bekwamen. Onder zijn KNVB lidmaatschap via Olympia trainde hij achtereenvolgens WSE (5,5 jaar), Donk (1 jaar), Schoonhoven (6 jaar), Stolwijk (3 jaar). Meerdere kampioenschappen werden gevierd zoals met WSE met de burgemeester van Waddinxveen bij de promotie naar de vierde klasse.

 Kampioenschap bij Schoonhoven

“Maar op het laatst moest je meer psycholoog zijn dan trainer. Daar had ik geen zin in. Ik zei het selectievoetbal vaarwel en ging na Stolwijk terug naar WSE om lagere seniorenteams te trainen. Die hadden nooit een behoorlijke training gehad met als resultaat weer kampioenschappen. Dat heb ik ook weer 5 jaar gedaan.”

Tussendoor maakte Bert als sporter nog een uitstapje bij de atletiektak van Olympia bij het kogelstoten, speerwerpen en 800 meter hardlopen ”We liepen rondjes om de plas in Reeuwijk.”

Op het Olympia voetbalveld keerde hij terug als trainer op de vrijdagavond met Meindert de Joode en later met Rob van der Vijgh. Zo’n 10 jaar vrijdag techniek training geven en op woensdag werken aan de conditie. Bert werd coach van het vijfde. “Er is er een die de baas is. En dat ben ik.” Het overwicht op de groep van een aantal brutale spelers werd doorbroken en weer twee kampioenschappen volgden. Bert ”Ik was zelf een moeilijk kind. Ik heb veel aan Olympia te danken. Zoals van Nanne van Eijk en Hans Oskam. Shirt uit je broek, afgezakte kousen, niet met 2 woorden spreken… Olympia voedde je mee op. Hield je je niet aan de afspraken, dan speelde je gewoon niet.” “Voorzitter Jan Baaiman vroeg mij of ik interesse had om het derde te trainen. Dat heb ik een jaar gedaan.”

Bert:” Zelf ben ik twee keer onder Wim van der Gijp (red. vader van de nog bekendere René van der Gijp) mee geweest als speler met het eerste van Olympia. Op de bank. Ik was veel geblesseerd; kwam daardoor slechts een op de drie wedstrijden in actie. Mijn kwaliteit was snelheid en meters maken. Dan werd je vaak pootje gehaakt.” Bert werkte destijds bij het energiebedrijf. Toen nog in handen van de gemeente Gouda. Hij voetbalde ook in het gemeente elftal. “Een team met voetballers van Olympia zoals John de Ruiter op keep en Dekker. En goede voetballers van andere verenigingen als Cor Palsgraaf van ONA. We zijn begin jaren 70 nog landskampioen geworden in Enschede.”

Mooie herinneringen aan feesten

Op mijn vraag wat een mooie herinnering is aan het Olympia van die tijd antwoordt Tiny direct: “Oh,  de Kermesse Olympique in de zestiger jaren. In 1966 een festijn van drie dagen in de Veemarkthalen. Chris Karelse was toen voorzitter, een ras organisator. Er werd geld ingezameld voor de toen nieuwe kantine. Ik was samen met Lia Vergeer  in de bediening. In Tiroler kledij met zo’n mooie blouse met een bies. Er traden ook bekende zangers op zoals Shirley en Rob de Nijs met The Lords.”  “Ook de jaarlijkse feestavonden in de Kunstmin zijn iets om nooit te vergeten. Na afloop altijd een bal geleid door een goede dansleraar: Chris van den Heuvel. Hij verfde zijn haar, maar die verf hechtte toen nog niet goed. Met een haarkapje op de fiets in de regen!”

De volgende generatie

Toen zijn kleinzoon in 2002 ging voetballen bij Olympia werd Bert jeugdtrainer bij wekelijks zo’n 160 pupillen. Hij nam het over van Bert van der Kaa. Ze kenden elkaar van hun tijd bij SV Donk. “ Ik werkte een trainingsprogramma met daaraan gekoppeld oefeningen uit.” “Die kinderen, dat was goed te organiseren. Maar je hebt dan ook nog eens met zo’n 320 ouders te maken. Ouders, die langs de lijn dwars door je training heen menen aanwijzingen te moeten geven. Weg wezen.” Na zo’n 4 à 5 jaar heeft Bert het stokje overgedragen aan Mark Bonkestoter.

En toen eindelijk rust, dacht echtgenote Tiny.

Jeu de boules en walking football

Maar Bert blijft actief. Bij Petanque Gouda al bijna 25 jaar. Als lid en trainer. Op maandagmorgen begeleidt Bert in de zomer een groep bewoners van De Savelberg samen met activiteitenbegeleidster Yolanda Imbens. En sinds 2016 is Bert actief bij de Old Stars 1886 van Olympia: walking football. Eerst als toeschouwer samen met Henny en Jan van Os. Maar nu ook als een van de trainers en hij trapt een balletje mee. “Alle verschillen van beroep, vereniging waar je speelde, je achtergrond vallen weg. Alleen maar plezier!” “De verhalen worden steeds mooier over iets wat ik in ieder geval nog nooit heb gezien. Hilarisch en heel gezellig. ”

Voetbalhumor

Tot slot voetbalhumor van toen: “We speelden in Ammerstol. Met een roeiboot werd je over gezet. Wij natuurlijk allemaal op de achter steven… Als grap deden we een stropdas om over ons wedstrijdshirt. De scheids stuurde ons weg: niet toegestaan, geen gelijke wedstrijdkleding. De das werd vervolgens afgeknipt. Nu toch allemaal gelijk scheids? …”

en voor voetbalhumor van nu in het walking football team:  Facebook Old Stars 1886

Interview door Wilma Neefjes van Bert en Tiny Keij op vrijdag 17 januari 2020




Reacties

martin de jager
# martin de jager
Friday, March 6, 2020 10:24 AM
Dag Bert, ouwe buurjongen en oer-Olympiaan, wat een leuk artikel.
Wat leuk dat het je goed gaat.
Groeten vanuit Portugal,
Martin de Jager.
Uw eigen Avatar/foto gebruiken? Ga naar gravatar.com

Plaats reactie

Only registered users may post comments.