Een elftal van broers in één team. Dat heeft Olympia 3 met drie broers Kalmeijer, twee Castano, twee Spaan, twee Benschop en Rick van der Vijgh en Ruben Janiuk. De jeugdvrienden zijn officieel stiefbroers sinds hun ouders Rob en Willie vorig jaar na 20 jaar een relatie in het huwelijksbootje zijn gestapt.
Rick en Ruben
Het is maandag 3 februari 2025. Tegenover mij zitten Rick en Ruben, samen goed voor 61 jaar lidmaatschap bij Olympia! Rick speelt links back, Ruben links half. Rick is de laatste jaren samen met Floris Baan leider van het team. Rick: “Toen ik op zondag in ‘t 3e ging spelen waren Willem Ten Brink (†) en Rik Bezem (nu wedstrijdsecretaris zondag) leiders. Marvin Stein (nu voorzitter jeugd) nam het stokje van hen over. Toen Marvin stopte was het mijn beurt. Taken? Zorgen dat alles is geregeld van een leuke groep om te ballen tot alle spullen op orde.”
Jeugd
Rick startte als 5-jarige met voetballen. Uiteraard bij Olympia net als vader Rob van der Vijgh, die ook zelf de hele jeugdopleiding doorliep bij onze club, vele jaren in de selectie speelde en nu zijn voetbalcarrière voortzet bij de Old Stars 1886. Maar ook van moeders kant waren er Olympia-connecties. Bestuurlijk (Bob van der Steen vicevoorzitter) en trainers. Vader Rob was tot en met vorig seizoen de vaste scheidsrechter van Olympia 3. Rick, Ruben en andere teamgenoten verzorg(d)en op hun beurt de jaarlijkse BBQ op seniorendag voor o.a. de walking footballers.
Ruben begon met sporten in verenigingsband als tennisser. Hij wilde wekelijks competitie kunnen spelen en stapte daarom over naar voetballen op z’n tiende. Als nieuweling begon hij in D7, een eerste seizoen bekroond met een kampioenschap! Vanaf het seizoen daarna voetbalde hij vrijwel altijd in dezelfde selectiegroep als zijn vriendjes, zoals Rick en een aantal van de andere teamgenoten in Olympia 3 tot op de dag van vandaag. Voetballen deden Rick en Ruben ook vlak bij huis op een trapveldje in de Wervenbuurt met onder andere Gregory en Joery Castano en voorheen teamgenoot Sven van den Berg (een van de architecten van Olympia nieuwbouw).
Mooie herinneringen aan de jeugdopleiding?
Ruben: ”Je vraagt ons zeker ook om een anekdote? We trapten een balletje na Gehandicaptendag. Er lag een flesje op het veld. Die gooide ik opzij. Per ongeluk op een ander flesje dat er al lag: ze braken. Glas over de zijlijn geschoven. En ja, toen maakte Rick een sliding over de zijlijn. Wie doet dat nou? Een sliding achter de zijlijn maken. Het gevolg, een grote scherf stak uit zijn been. Gelukkig goed afgelopen.”
Als vrijwilliger actief
Ruben: ”In de C1 kregen we met het hele team een KNVB scheidsrechtercursus. Ik heb regelmatig wedstrijdjes gefloten. Leuk dat je het spel dan kan meebeleven. Belangrijk dat je het spel goed aanvoelt. In de B gebeurde het wel dat 1, 2 spelers met hun gedrag een verder leuke pot verpestten. Dan waarschuwde ik de leider dat hij ze moest wisselen. Anders stuurde ik ze er vanaf. Duidelijk moet zijn dat je dit gedrag niet accepteert. Ik kreeg wel eens commentaar dat ik te eerlijk floot; liever een thuisfluiter?!
De laatste jaren draai ik ontvangstdienst. Zo rond half drie. Simpele taak als je iedereen kent. Heel gezellig om een praatje te maken. En coördinator Orbo Verschuur houdt rekening met mijn eigen wedstrijden. In geval van nood neemt een geblesseerde teamgenoot het van mij over.”
Rick: "Ik ben als junior en jonge senior jeugdtrainer geweest. Samen met Carlos Castano (redactie: vader Joery en Gregory) onder andere de D3. Ik werkte toen bij ORTEC. Snel na het werk hapje eten bij de familie Dols en dan hup naar het veld. Hartstikke leuk om de jongens te zien groeien.” En nu dus leider bij Olympia 3.
Senioren
Rick: “We speelden o.l.v. coach Bas Mol en leider Martin Swets in Alphen. Ruben was na 2 jaar SV Gouda in een vriendenteam (was student en had even geen zin in 2x trainen p.w.) weer terug bij Olympia. Bas gaf Ruben de aanvoerdersband. Ik stond op dat moment naast Ruben. Die gaf hem gelijk door aan mij. Geen discussie.”
Mooiste herinnering aan de senioren? Ruben: “Promotie met het 2e in 2017. Terug naar de hoogste reserveklasse in het amateurvoetbal. Ja, want Rick was net gestopt ….” Rick: ”In juni 2014 speelden we met het tweede ook de finale voor promotie in de nacompetitie tegen VOC2. De ochtend voor de middagwedstrijd op neutraal terrein van VOC van het eerste tegen TOGB. Die toen promoveerde naar de 1e klasse. Olympia 2 haalde het toen net niet (2-1). Mijn mooiste herinnering na 10 jaar selectie spelen is ook promotie. Maar de trainingskampen waren ook fantastisch.”
Olympia 3 (zo), Olympia 2 (zo), Olympia 3 (za)
Nu spelen Ruben en Rick samen al jaren in een vriendenteam. Wat is de magie? Rick: “We spelen allemaal ongeveer op hetzelfde niveau. Olympia is deel van mijn sociale leven waar ik veel van mijn vrienden heb leren kennen zoals in het team. Je maakt zoveel met elkaar mee. In de selectiejaren was daarbij alles top geregeld. Petje af! Natuurlijk vernieuwt ons team. We hebben allemaal nog het voetbal gogme. Maar de (bijna) veertigers kunnen niet allemaal een ‘Bouwie’ zijn (redactie: verwijst naar Marco Bouwmeester die tot op late leeftijd topfit veel scoorde als selectiespeler; nu speler Olympia 35+1 op zondag). Daardoor wordt loopvermogen met een top versnelling extra welkom om het niveau vast te houden.”
Ruben: ”Olympia is een sociale club. Gezonde prestatiedruk, echt willen voetballen. Vroeger was ik fanatiek. Te laat komen? Je kunt er toch gewoon op tijd zijn?” Rick “Wat ook top is zijn onze zelf georganiseerde teamuitjes, zoals vorig jaar door Fokko naar de jeu de boulesbar in Utrecht ‘Boules, beers en bites’.
Corona - gedrag
Ruben: ”Corona heeft behoorlijk wat aangericht. Digitalisering, individualisering zijn toegenomen. Niet kunnen trainen. Minder binding met de club en daardoor minder makkelijk een handje meehelpen.” Op de laatste leidersavond heeft het team voorgesteld om niet meer mee te werken aan wedstrijden verplaatsen. En dus dat ook zelf niet meer te kunnen doen. In coronatijd heeft de KNVB vanwege de spelerstekorten (quarantaine regels) het in overleg verplaatsen gemakkelijk gemaakt. Wat schering en inslag bleef na corona. Met als gevolg geen wedstrijdritme, niet trainen … blessures.
Rick: ”Op gedrag heeft corona ook een negatieve invloed gehad. Wij hebben ’n paar weken terug met het team bij elkaar gezeten na de training. Steef had kippies geregeld. Goede opkomst en goed open gesprek met elkaar. Irritaties waren opgelopen. Omdat bijvoorbeeld de een ‘even wil zeggen tegen de scheids wat hij er van vindt’, moeten de anderen een tandje erbij lopen omdat je dan voor 10 minuten als tijdstraf langs de kant wordt gestuurd. Afgesproken is dat we als leiders iemand eruit halen als die vinden dat iemand ove de grens gaat wat het team acceptabel vind. Zonder discussie. Als je iets wilt zeggen, bewaar je het voor de kleedkamer en doe je dat op een normale manier. Afspraak toepassen is nog niet nodig geweest. Iedereen weet het ook wel. En als je daarna gelijk met 10-2 wint is het ook zeker makkelijker. Maar houd gewoon je mond; maak je niet onnodig druk want daar schiet niemand iets mee op.”
Trainen?
Een team met ambitie en niveau, dus er wordt fanatiek getraind? Dat kan beter. De trainingen zijn alweer 2 weken niet doorgegaan. Het team traint alleen op de donderdagavond, de selectieavond. De banden zijn nog nauw met de selectie. Delen zelfs keepers en soms spelers. Maar het blijven sporters, die ook op een andere manier aan hun fitheid werken. Rick traint samen met teamgenoot Patrick Verdouw (broer Michael is weg bij 3 en speelt weer in de selectie) voor zijn volgende 1/8 triatlon; Ruben loopt regelmatig hard door het plassengebied.
Van zondag naar zaterdag competitie
Op de zondag was de gezelligheid na de overstap van de selectie naar de zaterdag er vanaf, wat ook een belangrijk onderdeel is van Olympia 3. De eigen overstap naar de zaterdag is daarin zeker een succes. Rick: ”Ook de wedstrijden zijn leuker en sportiever. Spelers gemiddeld jonger dan op de zondag. En het samenvoegen met het zaterdagteam is goed gegaan. Mijn zondag is nu familiedag.” Ruben: ”Het late tijdstip (16.45 uur) is voor mij haasten, want mijn vrouw speelt, in de wintermaanden, korfbalcompetitie op de zaterdagavond. Maar veel anderen vinden het juist fijn aan het einde van de dag.”
Op vrijdag gaan de stiefbroers regelmatig samen met hun kinderen iets doen, zoals naar Balorig. Een volgende generatie Olympianen? Rick: “We zijn trots op de club en hopen dat onze kinderen ook weer hier gaan voetballen. Maar vooralsnog heeft onze oudste nog niets met de bal.”
Dank voor het interview heren! En plezier en succes met misschien een herhaling van de topprestatie in de C1: 22 februari speelt Olympia 3 thuis de 1/8 finale voor de KNVB beker. Wilma Neefjes.
Foto's: archief Ruben en Rick en uit archief van toen clubfotograaf Mirelle Kool.
Binnenkort een volgend interview van broers in dit team. Recent is gepubliceerd een artikel over teamgenoot Rodney Pieternella, de nieuwe hoofdtrainer van de VBS.